ความวุ่นวาย ความวุ่นวายไม่ได้เกิดขึ้นจากที่ไหนเลย เกิดขึ้นจากเราล้วนๆ ที่เรามีรีแอคกับความอัติโนมัติของสมองไปเรื่อยๆ ใช่ฮะ เรากำลังถูกมันใช้งาน แล้วถ้าเราอยากเป็นอิสระจากมันล่ะ ,, มันจะเป็นแบบไหนว่ะเฮ้ย คำว่าถูกใช้งานนี่ให้นึกภาพเหมือนมีคนจิกหัวให้ไปนั่นไปนี่ แล้วเราก็ไปนั่นไปนี่แบบไม่หยุดหย่อน แต่มันไม่ใข่ใครไหน มันเรานี่แหละ,, ทีนี้แหละ พอหยุดช้าลงสักนิด เราจะเห็นว่าเรากำลังจิก และเรากำลังถูกจิก พอเห็นตรงนี้มันก็จะเกิดจังหวะที่ “เอ้อว่ะ!” แล้วเราก็จะออกมาจาก matrix นั้น #siamst

GM ka อยากรู้คำว่า แผ่ แล้วไปต่ออีก cycle ,, อยากรู้ cycle นี้ค่ะ 🙏

- ผลกระทบของความคาดหวัง ว่าอยากให้อื่นหรือสถานการณ์เป็นในแบบที่เราต้องการ ถ้าเราเห็นจนกว่ามันดับลง มันก็ไม่ส่งผลอะไร แต่ถ้าเราเริ่มลงมือทำเพื่อให้ตอบสนองความคาดหวังในอย่างที่ 1 แล้วอย่างที่ 2,3,4 จะตามมา แต่ว่าผลกระทบที่ตามมา ไม่ใช่แค่ 1,2,3,4 นะ มันจะมีมากกว่านั้น พอเอามาคลี่ดู ก็จะเห็น และอีกที่ไม่เห็นก็ไม่รู้เท่าไหร่( อู้หูววว …. ศูนย์รวมความบันเทิง) ถ้ามันเกิดขึ้นมาทั้งหมดนี้แล้วล่ะ เราจะทำยังไง ตอบ : อีกสักหน่อยผลกระทบก็จะตามมา ทีนี้หล่ะ จังหวะนี้อีกว่า จะดีลกับมันยังไง จะวนไปสเต็ปเดิมไหม แบบที่พิมพ์ไว้ข้างบน หรือจะตัดจบ ตัดจบคือ เวลามันเกิดผลกระทบ รู้-เห็น ยอมรับ แล้วมันก็จะหาย… จบปิ๊ง ( ถ้าเก่ง ครั้งเดียวนะจบปิ๊ง ) #siamstr

ลืมแนบรูปโพสต์ก่อนหน้านี้ค่ะ😅 #siamstr

ถ้าหากว่าการใช้ชีวิตของเราเหมือนการว่ายน้ำ มันก็จะคล้ายรูปที่ปรากฎในบางครั้งบางที หรือหลายครั้งหลายที หรือไม่รู้เลยว่ามีก็ตาม รูปแบบที่ 1 เสมือนว่าเวลาเราได้รับผลกระทบ แล้วเกิดความร้อนเนื้อร้อนใจขึ้นมา เริ่มที่จะดิ้นและเอาไม่อยู่ เหมือนกับว่าตัวเองกำลังจะจมน้ำ แล้วไปคว้าคนอื่นลงมาเพื่อที่ว่าตัวเองจะได้รอด รูปแบบที่ 2 เป็นการใช้ชีวิตที่ต่างคนต่างดูแลพื้นที่ของตัวเอง แล้วก็เกิดเป็นพื้นที่ปลอดภัยให้กันและกัน …… #siamstr

“ฉันนี่แหละถูก” ในโลกที่มีผู้คนมากมาย แล้วก็ต่างคนต่างความคิดเห็น ต่างความเชื่อ ต่างตรรกะ ต่างประสบการณ์ สิ่งเหล่านี้ทุกคนจะมีไม่เหมือนกันอยู่แล้ว และแน่นอนว่าเราไม่สามารถรู้ได้เลยว่าผู้นั้นมีสิ่งเหล่านี้ขนาดไหน และความแตกต่างนั้นก็ไม่ใช่ความจริงทีาจะตั้งอยู่ขนาดนั้น หรือเป็นระดับความจริงมากอย่างมากขนาดนั้น ดังนั้น การที่เราจะบอกว่า ฉันคิดแบบนี้แหละถูก หรือเธอคิดแบบนั้นผิด เราก็ไม่สามารถที่จะเอาอะไรไปแน่ไปนอนได้ขนาดนั้น ลองดูก็ได้นะ สมมติเหตุการณ์มา 1 เรื่อง โอโห้ อันนี้มันใช่เลย ต้องแบบนี้แหละ แล้วเราก็ไปปักใจว่ามันเป็นแบบนั้นนักหนา พอมาวันนึงหรือวินาทีถัดมาก็ได้ เหตุการณ์กละบเปลี่ยนแหะ งานเข้าละทีนี้!!! ชิบหายยย!! ทำไมเป็นแบบนี้วะ !!! แล้วเมื่อกี้ยังเป็นแบยนั้นอยู่เลย เห้ยใครมาทำวะ เพราะไอ้นั้นแหละ บลาๆๆๆๆ…… ยังไม่หมด ขอต่ออีก ….. ฯลฯ ยังไม่จบ พรุ่งนี้ต่อ ลากไปอีกวันถัดไป ต่อไปเรื่อยๆ…. หายไปบ้าง เอามาใหม่อีก สนุกใหญ่เลยทีนี้ 555 (นี่แค่ 1 เหตุการณ์นะ คุณลองดูว่ามันลากคุณไปกี่นาที กี่วัน กี่เดือน กี่ปี) และนี่คือสาเหตุมาจากที่ว่า “ฉันคิดว่ามันต้องเป็นแบบนี่แหละ” #siamstr

”กับดักของข้ออ้าง“ เรามักจะมีข้ออ้างให้ตัวเองเสมอ เพื่อที่จะไม่ได้ทำตามแพลนที่ตัวเองตั้งไว้ แล้วก็อ้างที่ให้นั้น มันก็สมเหตุสมผลซะด้วยซิ แต่คุณลองทำแบบนี้ดูนะ ตอนไหนที่มีข้ออ้างหนักๆเลย สารพัด ฟิวแบบ (ไม่อยากทำโว้ยยย) ลองทำตรงข้ามดูสิ คุณจะได้พบว่า ข้ออ้างที่เคยมีนั้นหายไปแล้ว และสิ่งที่ได้คือการเคลื่อนไปของการกระทำ แล้วมันก็เกิดผล #siamstr

จ่มหยังน้อพี่จิงโจ้ 😁